Na een loopbaan van bijna 13 jaar stond ik vrijwel plots op straat......vriendjespolitiek was mij de baas geworden.
En dat terwijl ik bij mijn 12,5 jarig jubileum nog omhoog werd geprezen en ook mijn functioneren/inzet (functioneringsgesprekken) was altijd ruim boven de 100%.
(wellicht was juist mijn inzet bij enkele collega's een reden om....)

Het laatste was dat ik een e-mail had gestuurd naar mevrouw F....deze ging naar de baas en ik had volgens zeggen naar haar privé ge-e-maild.
Niets was minder waar, gewoon ge-e-maild naar een zakelijk e-mail adres. De persoon in kwestie had THUIS ingelogd en dus had ik naar privé ge-e-maild.
Ondanks mijn bewijs stond ik zomaar op straat....het was gelukt....het vriendje van de baas heeft het voor elkaar gekregen !!!
Het was de 3de belachelijke waarschuwing die ik had overtreden en dus....

Enkele puntjes die ik maar moest accepteren:
- Chauffeurs wisten zeer vaak meer dan ik....en dat terwijl de interne klant hoog in het vaandel stond. Onterecht stond ik TE vaak klussen op het laatste moment op de knappen en de chauffeur moest laten wachten.
- Ik moest maar accepteren als vrachtbrieven achter mijn rug om stiekem werden neergelegd en dat er dan plots voor mij een chauffeur voor mijn neus stond was dan mijn probleem.
- Ik moest maar accepteren dat er met een andere persoon van een andere afdeling werd overlegd over iets waar ik mee bezig was. Er werden dingen besloten terwijl ik van niets wist.
- Ik moest maar accepteren dat mijn eigen manager mij veel informatie deed verzwegen zoals o.a. interne cursussen, uiteindelijk werd ik door derden gebeld waar of ik bleef! !!!
- Ik moest maar accepteren dat mijn eigen manager het liefst de hele dag achter zijn pc zat te kletsen e.d. over koetjes en kalfjes met mijn collega's  terwijl ik ook nog eens moest overwerken vanwege de drukte.
- Ik moest maar accepteren dat ..... geen vriendje van me wilde....WAAR komt die onzin van daar dat ik vriendje wilde zijn met ...... (wie heeft dit verhaal verzonnen....ik heb een persoon voor me).
- Ik moest maar accepteren dat een collega mij iedere dag in mijn werk zat te pesten, volgens mij is pesten op het werk een onacceptabel iets, blijkbaar bij dat bedrijf NIET.
- Ik moest maar accepteren dat ik s' morgens flink werd opgejut en eigenlijk niet eens aan mijn eigen werk toe kwam, wat bleek.....die persoon had s'middags vrij wat ik NIET mocht weten. Ik moest gewoon meewerken want anders.....
- Ik moest maar accepteren  dat .....te veel helaas om hier neer te zetten. Vrijwel allemaal onbegrijpelijke en belachelijke punten TEGEN mij en dat door maar een paar personen van meer dan 100 werknemers.
- Foto's bekijken van een personeelsfeest werd mij kwalijk genomen, waarom moest ik foto's bekijken van een feest waar ik helaas niet bij kon zijn. Wat een rare achterliggende gedachte werd mij opgedragen !!!
- Ik kwam in de OR, o.a. opkomend voor de mensen die mondeling wat minder zijn, maar hun inzet daar in tegen uitstekend zijn. Achteraf mocht ik van 1 hoger persoon NIET in de OR.....heeft die collega dan iets te verbergen of zo?
- Ik voelde me absoluut niet welkom bij 1 afdeling, had daar zelfs psychische klachten van over gehouden. Ik werd daarin niet begrepen en mocht daarover niet praten want het was toch onzin.
- Waarom was 1 afdeling zo tegen mij, waar kwam dat vandaan terwijl ik met alle andere afdelingen uitstekend kon opschieten. Wie zat hier achter, ik heb een groot vermoeden.
- Nooit een werkoverleg of bespreking met de afdeling waar je mee samenwerkte, onbegrijpelijk maar ook dat moest ik gewoon accepteren. Punten voor verbetering mocht ik niet inbrengen.

Had ik maar met de meute meegedaan.....wandelen over diverse afdelingen/contacten afleggen, zandstralen onder werktijd, lange tijd ziek zijn maar toch privé bijverdienen, juist overwerken als de hoge heren er niet zijn/ dus veel pauze nemen, overdag veel kletsen waardoor de planning achterloopt en dus lekker veel overuren in de zak steken ENZOVOOOOOOORT.

Ik heb bij dat bedrijf ook mooie tijden gekend, maar terugkijkend is het triest zoals het mij verlopen is. Te veel gespannen en vrijwel overspannen aan het werk zijn is niet gezond, geen gesprek kunnen voeren met een vertrouwenspersoon, want die was er gewoon niet en dat bij een bedrijf van meer dan 100 werknemers!!! Mijn gezondheid ging hard achteruit en nam veel te veel mee naar huis. Bij dit bedrijf heb ik werken gemaakt van tot aan 65 uur, het mocht niet baten. Vriendjespolitiek kunnen je kapotmaken. En als dat zo is, dan werkt de baas daar graag aan mee. Als ik vandaag de dag een ex-collega tegenkom wordt ik niet meer herkend. Er is blijkbaar ontzettend veel geroddeld over mij.....helaas is het nog altijd zo als je de waarheid wilt horen dat je het wel van 2 kanten moet aanhoren voor je over iets gaat oordelen !!!

Het mag kennelijk in Nederland, iemand wegpesten en daarmee zijn gezin laten verder leven van een uitkering.